Sıradan bir odada başlayıp yerin altında biten bir kaçış güzergâhı. Giriş salonu çıplak: açık renk sıvalı duvarlar, bel hizasında çepeçevre dolanan koyu bir küçük karo şeridi, kareli döşeme, bir duvarın altında küçük bir tuğla panosu ve kaynağı görünmeyen soluk zeytuni bir ışık. Ondan sonra güzergâh, kabaca oyulmuş kırmızı kahverengi kayanın içinden geçen koridorlara dönüşüyor: iki kişilik genişlikte ve ucu karanlığa karışacak kadar uzun. Bir bölüm baştan sona kırmızı ışıklı bir odaya açılıyor; tavanda halkalı mühürler yanıyor, ortada da tuzaklara karşı uyaran bir tabela duruyor. Kayadaki bir başka boşluğu, altında hiçbir şey olmadan havada duran tek bir gri taş levha geçiyor. Son kareler aynı kayadan bir labirent: köşe ardına köşe, yalnızca aralardan sızan ışıkla aydınlanıyor.

Harita 6752 × 3872 × 768 birim: uzun, epeyce dar ve ancak iki oda yüksekliğinde, dolayısıyla güzergâhın tamamı tek kotta ilerliyor. 14 özel tim ve 16 terörist doğma noktası 30 oyuncu oturtuyor. Bomba noktası yok, rehine yok, haritanın kendi satın alma bölgesi de yok, o yüzden motor bunları doğma noktalarına koyuyor. Geometri çok hafif: 21 doku üzerinde 1696 yüzey ve dokuların hiçbiri gömülü değil; de_dust2 ise 44 doku üzerinde 5383 yüzey ediyor. Su yok. Hareket eden tek şey bir tren platformu; yanında iki kapı, altı katı olmayan süs parçası ve bir ortam sesi kaynağı var. Arşiv, haritanın yanında kendi wad dosyasını ve bir ses takımını kuruyor.